Paneli okumak

Okuduğu sayfanın adını yazar

Özet'in ilk kartı her şeyden önce sayfa başlığını ve tam adresi taşır. Bu sıra bilerek böyle. Geldiğiniz soru, yani bu sayfa indekslenebilir mi sorusu, hangi sayfadan söz edildiğini bilmeden okunamaz. Adres tıkladığınız andaki adrestir, parça işaretiyle birlikte.

Ortasından kısaltılmaz, çünkü kısaltılmış bir adres tek işini yapamaz: aynı sitenin iki sayfasını birbirinden ayırmak. Kısaltmak yerine alt satıra sarar, fareyle seçilebilir kalır ve yanında bir kopyalama düğmesi durur.

Ne olursa olsun bu kart, ekrandaki sayıların hangi sayfaya ait olduğunu söyler. Panel bir gezinmeyi takip ettiğinde kart da onunla taşınır. Yeni sayfa henüz okunurken kart hâlâ eskisini yazar; bu doğrudur, çünkü baktığınız sayılar hâlâ o sayfanın sayılarıdır.

Kanaat tek cümledir

Bir sayfanın indekslenip indekslenemeyeceğine beş sinyal karar verir ve bu sinyaller birbirini ezer. Çoğu araç beşini ayrı satırlarda basar, okumayı size bırakır. Asıl iş o okumadır; panel onu yapar ve tek cümle yazar. İki sinyal çeliştiğinde cümle bunu söyler ve hangisinin kazandığını adıyla verir.

Eksik girdi asla uydurulmaz. robots.txt okunamadıysa panel sayfayı açık varsaymaz: kanaat kendini eksik ilan eder ve neyin okunamadığını adıyla yazar. İnce girdiyle çıkan temiz bir kanaat de yeşilini kaybeder, nötre düşer. Doğrulanmamış iyi haber iyi haber değildir.

Puan ve bantları

Kanaatin altında 100 üzerinden genel puan durur; bandının renginde iri basılır, altında not kelimesi vardır. Sonra şiddet çubuğu gelir: hataları, uyarıları ve geçen kontrolleri liste olarak değil genişlik olarak gösterir. Sonra kategori ızgarası gelir, her kategori için bir kutu ve içindeki bulgu sayısı. Bir kutuya basmak sizi o kategorinin akordeonuna götürür.

Rakamlar toplanır ve bu bir kuraldır, hoş bir tesadüf değil. 53 analizörlük bir koşuda panel kaç tanesinin sorunla döndüğünü, kaçının geçtiğini ve kaçının kanaat değil bilgi ürettiğini yazar; üçü toplandığında 53 eder. Tutmayan bir aritmetik, bir şeyin saklandığının işaretidir.

Şiddet ve şerit rozetlerinin saydığı

Bir bölüm sekmesindeki kırmızı rakam, o bölümde hata ya da uyarı dönen kontrolleri sayar. Özet'teki şiddet çubuğu ise bütün kategorileri sayar; bu yüzden rozetlerin toplamı çubuğunkine eşit ya da ondan küçük çıkar. İkisi aynı şeyin iki ölçümü değildir ve birbirini yalanlayamazlar.

Dar bir sütunda on bir bölüm

Şerit sığdığı kadar bölüm adını dizer, kalanı sağ uçtaki çift oka koyar; Chrome DevTools da böyle yapar. Kullanırken iki ayrıntı önemli. Seçili bölüm ilk sırada değerlendirilir, yani hiçbir zaman gizlenen o olmaz ve menüden bir bölüm seçmek onu şeride çeker. Çift ok da gizli bölümlerin rozetlerinin toplamını taşır; böylece sorunlu bir bölüm arkaya geçip kırmızı rakamını yanında götüremez.

• Ok tuşları şeridi gezer, Home ve End uçlara atlar.
• Enter, boşluk ya da aşağı ok çift ok menüsünü açar. Oklar menüyü gezer, Enter seçer, Escape kapatır ve odağı geri verir.
• Paneli genişletmek sekmeleri menüden kendiliğinden geri çıkarır.

Tema

Başlık şeridinin sağında üç değerli bir açılır kutu var: Otomatik, Açık ve Koyu. Tarayıcınız ne yaparsa yapsın panel koyu açılır, çünkü bu paneli okuyanlar geliştirici araçlarını koyu kullanır. Otomatik hâlâ tarayıcıyı izler; yalnızca artık siz seçmeden önce gelen değer değildir. Seçiminiz tarayıcı kapanıp açılınca da durur ve bu eklentinin diske yazdığı tek şeydir.

Altınızdaki sayfa değiştiğinde

Panel iki saniyede bir sayfaya nerede olduğunu sorar. Bu soru hiçbir sayfa içeriği taşımaz; yalnız adres, başlık ve belgenin ekranda olup olmadığı gider. Zamanlayıcıyla sorulacak kadar ucuz olmasının sebebi bu ve yeni bir izin gerektirmez.

Rota değişiminden ekrandaki yeni sayılara kadar ölçüldüğünde bu 1 ila 3 saniye sürer. Otomatik yolu ucuz tutan iki koruma var. 1.000.000 karakteri aşan bir sayfa tıklamasız okunmaz, çünkü kimsenin istemediği bir analiz canı ne isterse onu harcayamaz. Bir de son koşunun sekiz katı kadar bekleme süresi vardır; yavaş makinede paneli tepkisiz bırakmaz. Sizin tıklamanızda bu iki sınır da yoktur.

Siteye özel izin

Başka bir siteye geçmek tarayıcının verdiği izni alır ve geri dönmek onu geri getirmez. Kimlik kartının altında tam bu durum için bir düğme var: Chrome'dan tek bir siteyi adıyla ister. İzni verdiğinizde o sitedeki her gezinme hiç tıklamadan okunur, araya başka bir siteye gidip dönseniz bile. Aynı düğme izni geri alır ve ne yaptığını hatırlamak yerine güncel durumu Chrome'dan okur; izni tarayıcının kendi ayarlarından kaldırırsanız burada da görünür.